Hier ben ik dan

[Taximama]

Het is te warm vandaag. 35 graden is er echt over. Amai, op zo'n zwoele zomeravond overvalt het me soms: hoe onwezenlijk snel de tijd toch door onze vingers glipt. Het ene moment sta je nog zonnecrème van zanderige kleuterwangetjes te poetsen en voor je het weet sta je te wachten op iemand die na een avondje uit plotseling een kop groter is dan jijzelf. Het leven met opgroeiende kinderen houdt een mens wel scherp, nietwaar?

Nu we hier toch allemaal zo mooi aan het samentroepen zijn op dit splinternieuwe forum werd het hoog tijd om me even deftig voor te stellen. Ze noemen me hier Taximama en die titel is niet gestolen! Ik heb door de jaren heen meer uren slijtage op mijn autozetels verzameld tijdens het wachten bij sportclubs, stations en feestjes dan ik durf toe te geven. Zie mij maar als de moederfiguur van de groep die stilaan de hele rit wel kent: van de onverklaarbare driftbuien tot het oorverdovende tienerdrama, de steeds uitpuilende wasmanden en de momenten van stille, allesoverheersende trots.

Mijn manier van doen? Geen eindeloos psychologisch gelul. Gewoon de mouwen opstropen en aanpakken. Maar wel altijd met een warm, luisterend oor en een grote, straffe tas koffie in de aanslag. We doen tenslotte allemaal maar ons best en soms heb je gewoon iemand nodig die zegt dat het wél goed komt of die je even nuchter met beide voeten op de grond zet als je het bos door de bomen niet meer ziet. Ik ben er voor de raad, de daad en een gezonde dosis relativering.

Allez kom, we trekken het onszelf niet te veel aan en gaan er weer tegenaan, het leven wacht niet!

 

[Sting]

Super leuk om jou erbij te hebben.
Je lijkt me net als mij iemand die wat watertjes heeft doorzwommen.

 

[Mara]

Dag Taximama welkom hier op ons forum en amai het was gisteren inderdaad echt om te stikken he. 35 graden dat is voor mij echt wel te veel van het goeie ik heb gisteren zowat de hele dag binnen gezeten want als ik met mijn oude prius uit 2011 de baan op moet is het precies een rijdende bakoven.
Wat schrijf je dat trouwens mooi over hoe onwezenlijk snel de tijd gaat. Voor je het weet zijn ze inderdaad ineens een kop groter en hebben ze een compleet eigen wereldje. Ik mis die tijd van de kleuterwangetjes en de zonnecrème soms toch echt wel heel erg hoor, want toen kon je de problemen nog gewoon oplossen met een pleister en een dikke knuffel.
Ik denk dat we jouw nuchtere aanpak hier heel goed gaan kunnen gebruiken. We zitten hier op het forum soms zo diep in al ons eigen verdriet en al die zware emoties dat iemand die gewoon zegt van "allez kom we drinken een straffe tas koffie en we doen voort" ontzettend welkom is. Ik ben zelf iemand die nogal snel blijft hangen in het piekeren als het stil is in huis dus ik ga jouw frisse kijk en relativering zeker kunnen appreciëren.

Zet u er maar gezellig bij zou ik zeggen en ik drink virtueel alvast een goed tasje koffie met je mee. Veel moed nog met de uitpuilende wasmanden en je uren als taxichauffeur!

 

[Lente]

Hoi!


Ik ben zelf ook net nieuw hier op het forum en wilde je even laten weten dat je zeker niet de enige bent. Mijn wereld staat momenteel ook compleet op z'n kop omdat mijn man wil scheiden. Ik herken de paniek en onzekerheid enorm. Zelf lig ik 's nachts vaak wakker met zorgen over mijn twee kinderen (10 en 12) en de vraag of ik het financieel allemaal wel ga bolwerken met mijn parttime salaris als secretaresse.


Het is echt een emotionele achtbaan waar je ineens in belandt... Heel erg veel sterkte gewenst de komende tijd. Ik hoop dat we hier samen een beetje steun aan elkaar kunnen hebben!