KatrienM
Oriënterende Ouderblijver
Dag allemaal,
Ik merk dat ik de laatste tijd soms vastloop op dingen waar ik vroeger bijna niet aan dacht. Niet eens de grote beslissingen, maar juist de kleine dingen van elke dag.
Wat doen we met de spullen die nog verdeeld moeten worden? Hoe regelen we iets voor de kinderen? Wanneer moet ik ergens op antwoorden en wanneer mag iets gewoon even wachten? Hoe weet je eigenlijk of je een beslissing neemt omdat ze goed voelt of omdat je vooral zo snel mogelijk van de onzekerheid af wilt zijn?
Het vreemde is dat ik vroeger ook genoeg aan mijn hoofd had. Sinds onze breuk lijkt alles meer energie te kosten. Zelfs iets eenvoudigs kan ik soms drie keer overdenken omdat ik bang ben dat ik achteraf weer iets verkeerd geregeld heb. Wellicht komt het ook doordat er zoveel veranderd is en je op andere vlakken al zo weinig controle ervaart. Dan wil je de dingen die je wel kunt regelen natuurlijk zo goed mogelijk doen.
Ik probeer mezelf eraan te herinneren dat niet alles vandaag opgelost moet zijn. Alleen lukt dat in de praktijk niet altijd even goed.
Hoe ervaren jullie dat? Zijn jullie na de scheiding ook meer beginnen twijfelen over kleine beslissingen? En hebben jullie manieren gevonden om daar wat minder energie aan te verliezen?
Ik hoor het graag want soms lijkt het alsof ik de enige ben die over de kleinste dingen zo lang kan nadenken.
Ik merk dat ik de laatste tijd soms vastloop op dingen waar ik vroeger bijna niet aan dacht. Niet eens de grote beslissingen, maar juist de kleine dingen van elke dag.
Wat doen we met de spullen die nog verdeeld moeten worden? Hoe regelen we iets voor de kinderen? Wanneer moet ik ergens op antwoorden en wanneer mag iets gewoon even wachten? Hoe weet je eigenlijk of je een beslissing neemt omdat ze goed voelt of omdat je vooral zo snel mogelijk van de onzekerheid af wilt zijn?
Het vreemde is dat ik vroeger ook genoeg aan mijn hoofd had. Sinds onze breuk lijkt alles meer energie te kosten. Zelfs iets eenvoudigs kan ik soms drie keer overdenken omdat ik bang ben dat ik achteraf weer iets verkeerd geregeld heb. Wellicht komt het ook doordat er zoveel veranderd is en je op andere vlakken al zo weinig controle ervaart. Dan wil je de dingen die je wel kunt regelen natuurlijk zo goed mogelijk doen.
Ik probeer mezelf eraan te herinneren dat niet alles vandaag opgelost moet zijn. Alleen lukt dat in de praktijk niet altijd even goed.
Hoe ervaren jullie dat? Zijn jullie na de scheiding ook meer beginnen twijfelen over kleine beslissingen? En hebben jullie manieren gevonden om daar wat minder energie aan te verliezen?
Ik hoor het graag want soms lijkt het alsof ik de enige ben die over de kleinste dingen zo lang kan nadenken.