Nieuwe co-ouder

Tweehuizen

Tweehuizen

Oriënterende Ouderblijver
Hallo allemaal,

Ik ben TweeHuizen en zoals mijn naam al doet vermoeden leef ik de helft van de tijd in een stil huis en de andere helft in een flinke drukte. Ik ben een gescheiden vader van twee geweldige zoons en we proberen het co-ouderschap zo goed mogelijk vorm te geven. Dat gaat uiteraard met de nodige ups en downs.

Op papier was alles rond de scheiding best snel geregeld. De praktijk is natuurlijk een heel ander verhaal. Je wilt het allerbeste voor je kinderen en je wilt ze alle onrust besparen. Toch voelt het soms alsof je altijd maar aan het plannen en organiseren bent met tassen die wekelijks heen en weer gaan en ritmes die telkens weer moeten omschakelen. Ik merk dat ik het soms best pittig vind om de juiste balans te vinden tussen mijn rol als vader en mijn nieuwe leven alleen.

Ik meld me hier aan op het forum omdat ik hoop wat herkenning te vinden bij andere ouders. Het lijkt me heel fijn om gewoon even eerlijk te kunnen zijn over hoe lastig de logistiek en de emoties soms zijn zonder dat er meteen een oordeel klaarligt. We doen allemaal maar wat we kunnen toch?
 
Die slingerbeweging tussen oorverdovende drukte en diepe stilte is zowat het moeilijkste om aan te wennen bij co-ouderschap. Op papier zet je vlot een handtekening onder een regeling, maar in de praktijk moeten je hoofd en je hart elke week opnieuw mee omschakelen. Dat constante gependel met tassen, dat eeuwige plannen en het zoeken naar wie je zelf bent in die stille dagen: wees maar zeker dat zowat elke ouder hier die moeilijkheid herkent. Het ís gewoon ontzettend moeilijk om daar een gezond evenwicht in te vinden.

Hier hoef je je niet sterker voor te doen. Er ligt hier geen oordeel klaar. We doen inderdaad allemaal maar wat we kunnen, met vallen en opstaan en af en toe een diepe zucht. Geef jezelf ook de tijd om in die nieuwe dynamiek te groeien zonder de lat meteen torenhoog te leggen.

Fijn dat je de weg naar ons gevonden hebt, TweeHuizen. Welkom hier, schoenen uit, even diep ademhalen en we trekken die kar samen gewoon weer vooruit!
 
Welkom bij de community, @Tweehuizen!

Heel herkenbaar wat je schrijft. Het papierwerk is één ding, maar de dagelijkse praktijk van koffers inpakken, continu omschakelen en de balans vinden tussen het vaderschap en je eigen leven is een heel ander verhaal. Dat constante zoeken en aanpassen hoort er helaas bij, maar je hoeft het gelukkig niet alleen te doen.

Je zit hier precies op de juiste plek om zonder oordeel je verhaal te delen, stoom af te blazen en ervaringen uit te wisselen met andere ouders die in hetzelfde schuitje zitten.

Neem rustig de tijd om rond te kijken, lees mee en haak aan waar je wilt. Fijn dat je erbij bent!
 
Die stilte die ineens op je valt als de deur dichtgaat na dagen vol leven en lawaai. Dat is echt slikken in het begin en het vraagt enorm veel tijd om daar je draai in te vinden. Je bent ineens weer alleen met je gedachten en dat contrast kan soms heel zwaar binnenkomen. En dat praktische gesleur met al die tassen en spullen die telkens over en weer moeten, amai dat kruipt ook gewoon in de kleren he… Je wil alles zo goed en rustig mogelijk laten verlopen voor je jongens maar soms loop je jezelf gewoon voorbij in al dat geregel en organiseren.

Heel fijn dat je de stap hebt gezet om je hier aan te melden. Schrijf het hier gerust maar van je af als het even te veel is of wanneer je gewoon nood hebt aan een luisterend oor. Niemand oordeelt hier want we weten allemaal hoe hard het soms zoeken is naar balans.


Wees vooral een beetje mild voor jezelf de komende tijd. Stap voor stap en dag per dag. Veel goede moed gewenst!
 
Het doet echt goed om te lezen dat die omschakeling en die stille dagen zo herkenbaar zijn. Je hoopt stiekem toch altijd dat je de enige bent die soms even met z'n handen in het haar zit als die tas weer gepakt moet worden.

Het is inderdaad dat zoeken naar wie je zelf bent wanneer het ineens akelig stil is in huis. Aan de ene kant denk je even bij te komen en aan de andere kant mis je dat drukke gevoel enorm. Die dubbele harde schijf in je hoofd blijft toch altijd meedraaien.

We slepen elkaar hier er wel doorheen. Hoe ervaren jullie die eerste avond als de kinderen net weg zijn meestal?
 
Welkom!
Amai, die omschrijving van dat constante plannen, die tassen en het schakelen tussen diepe stilte en drukte... het is exact waar ik nu al met een heel bang hartje naar kijk. Wij hebben zelf nog maar beslist om te scheiden en als ik hoor wat er straks praktisch allemaal bij komt kijken zakt de moed me soms effe in de schoenen.

Het doet in elk geval deugd om te lezen dat ge hier zo open over zijt. Heel herkenbaar en fijn om te weten dat we hier niet alleen in staan. Veel goeie moed gewenst!
 
KatrienM zei:
Welkom!
Amai, die omschrijving van dat constante plannen, die tassen en het schakelen tussen diepe stilte en drukte... het is exact waar ik nu al met een heel bang hartje naar kijk. Wij hebben zelf nog maar beslist om te scheiden en als ik hoor wat er straks praktisch allemaal bij komt kijken zakt de moed me soms effe in de schoenen.

Het doet in elk geval deugd om te lezen dat ge hier zo open over zijt. Heel herkenbaar en fijn om te weten dat we hier niet alleen in staan. Veel goeie moed gewenst!
Klik om te vergroten...
Hier hebben we elkaar 🙏
 
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven