Overleven & Loslaten na de Scheiding
De impact van een moeizame scheiding, contactbreuk of ouderverstoting is enorm. Hier schrijven ouders over hoe zij emotioneel overeind proberen te blijven. Lees en deel persoonlijke logboeken over de machteloosheid, mentale zelfzorg, het overleven van een (vecht)scheiding en de loodzware strijd tussen vechten en loslaten.
Categorieën
Nieuwste reacties
-
Mijn eerste stappen in twee huizen en de zoektocht naar een nieuw ritmeAmai wat herkenbaar geschreven... die eerste periode van zoeken naar een nieuw ritme in twee huizen hakt er zo ontzettend diep in. Ik herinner me...- Mara
-
Mijn eerste stappen in twee huizen en de zoektocht naar een nieuw ritmeWelkom op het forum, @Tweehuizen. En meteen een ontzettend rake, herkenbare en eerlijk blog. Die abrupte overgang van gezellige chaos naar een...- Lux
-
Hoe stop je met boos zijn als alles zo onrechtvaardig voelt?Stoppen met boos zijn doe je voor jezelf. Een scheiding blijft een langdurige strijd. Zelfs na de scheiding moet je voor de kinderen blijven...- Sting
Het is een vast moment in de week. Een afspraak die al jaren op exact hetzelfde tijdstip staat vastgelegd. Je zit klaar met je telefoon in de hand. Je hartslag ligt misschien net wat hoger dan normaal, al probeer je dat voor jezelf weg te drukken. De minuten tikken voorbij. Geen gehoor. Of een...
Het is vanavond zo'n typische avond waarop het weer je stemming probeert in te halen. De regen klettert hier in Baal al uren onophoudelijk tegen de ruiten en de lucht was al pikkedonker lang voordat ik thuis was. Toen ik daarnet in mijn oude Prius stapte na mijn shift moest ik de ruitenwissers...
Hallo allemaal.
Ik ben TweeHuizen en ik heb me nog maar net geregistreerd op dit forum. Ik besloot om hier een blog te starten omdat het mij enorm deugd doet om de dingen even van me af te schrijven. Het co-ouderschap is een ontdekkingstocht en ik hoop hier een plek te vinden waar we gewoon...
Ik merk vaak in de verhalen die we hier delen dat zovelen van ons vastzitten in een soort allesverterende kwaadheid. En geloof me... ik snap het helemaal want ik heb daar zelf ook eindeloos mee geworsteld. Je voelt je onbegrepen en de pure onrechtvaardigheid van wat er allemaal gebeurt snijdt...